TARİHİ YAPI
Eynesil Ilçesi Görele Ilçesine bagli bir bucak iken 1960 yilinda Bakanlar Kurulunun 1960 / 7033 sayili karari ile Giresun'a bagli bir Ilçe olarak kurulmustur. Kurulusu yakin tarihte oldugundan Görele Ilçesinin ve Giresun ilinin tarihinden ayri olarak düsünmek mümkün degildir. Ilçemizin adini nereden aldigi kesin bir yazili kaynakla belirlenmemistir. Eynesil adini Türklerin bölgeye yerlesmesiyle aldigi sanilmaktadir. Eynesil Isminin Iyinesil'den degisimle Eynesil'e dönüstügü, Inesi Beyden kaynaklandigi yolunda rivayetler vardir. XVI. yüzyilin sonlarinda yasamis olan Osmanli Cografyacilarindan Mehmet ASIK eserinde, Trabzon ve Giresun arasindaki bölgede Türk halkindan mühim bir kisminin Çepnilerden meydana geldigini ve bölgenin bati ite güney tarafindaki daglarin Çepni daglarİ adini tasidigini yazmaktadir. Ilçe I.Dünya Savasi sonrasinda Rus isgaline ugramis, 13 Subat 1918 de isgalden kurtulmustur.Eynesil Cumhuriyetin Ilk yillarindan 1930 yilina kadar Görele'ye bagli bir köy iken, 1930 yilinda Bucak teskilati kurulmus, 1962 yİlİna kadar toplam 14 bucak müdürü görev yapmistir. Eynesil ilçesinde Belediye teskilati 24 Subat 1953 yilinda kurulmustur. Ilçemiz 1960 yilinda Görele Ilçesinden ayrilarak müstakil ilçe olmustur. Ilçemize bagli 12 köy ve 1 adet belde vardir.

COĞRAFİ YAPI
Giresun ilinin 15 ilçesinden biri olan Eynesil, Kuzey kıyı şeridinde ilin en doğu ucunda Trabzon’a sınır, 51 km2’lik yüz ölçüme sahip bir ilçedir. Önemli sayılacak dağları, ovaları ve akarsularý mevcut değildir. ıklim tipik Karadeniz ikliminin bütün özelliklerini taşımaktadır. Her mevsim yağış almakta olup, yazlar serin, kışlar ılık geçmektedir. Bol yağış almasının sonucu olarak ta geniş bir bitki örtüsüne sahip oluşudur.
ılçemizde akarsu olarak Topallı ve Dizgine dereleri mevcuttur. Ancak göl yoktur. Arazi yapısının dağlık olması ulaşımı ve sosyal gelişmeyi önleyici bir unsur olarak çıkmaktadır. Öte yandan denizde liman ve balıkçı barınağı gibi yapma sığınaklar olmadığı gibi doğal sığınak da yoktur.
Halkın geçim kaynağı büyük ölçüde tarıma dayalı olup, fındık ve çay en önemli ürünlerdir. Geçim kaynağı olarak balıkçılıkta önemli bir yer tutar. Toprakların dar ve nüfus yoğunluğunun fazla olması nedeniyle büyük kentlere göç olayı yaşanmaktadır. Tarım aile işletmeciliği şeklindedir. Her aile fındık, çay ve az da olsa sebzecilik yapabilmektedir.